Quena - Fluit Quena-stijl - Bamboe & Zwart

De Quena is een oude buisfluit, inheems in Zuid-Amerika, vooral gebruikt onder de Ecuadoriaanse, Chileense, Peruaanse, Mexicaanse, Boliviaanse en Noord-Argentijnse indianen. De oorsprong ervan is afgebeeld in bestaande schilderijen en tekeningen, gemaakt door volkeren die tussen 200 v.Chr. en 600 na onze jaartelling de steden Nazca en Chimu in Peru bewoonden; waar het instrument al werd gemaakt van het bot van de lama; een typisch dier, de eerste exemplaren werden gemaakt van condorbotten, steen of klei, materialen die later werden vervangen door bamboe en hout, de omvang ervan omvat de Pentatonische toonladder (bestaande uit vijf noten), gebruikt door het oude Incavolk. De naam: “Quena”, ontstond als resultaat van de wijziging van het woord, in de Quechua-taal: “Kkénakkéna”, “Kjena” en “Khoanna”, bij vertaling naar het Spaans, ook bekend als Qina. De Inca’s hadden de gewoonte om fluiten en tarwestengels, gebruikt bij de vervaardiging van rieten, naast de doden in hun graven te leggen, omdat het gebruik van dit instrument verband hield met vruchtbaarheids-, levens- en opstandingsrituelen. De ontdekking van deze sarcofagen vestigde enige tijd de overtuiging bij specialisten en historici dat het om overleden musici ging, later werd bewezen dat een dergelijke depositie verband hield met levensamuletten.

Het is een verticale, eenvoudige fluit, open aan beide uiteinden; heeft een schuine embouchure en het mechanisme, gelegen aan de bovenkant, bestaat uit een “snede”, in de vorm van de letter “V”, of Recht; dat wil zeggen, een eenvoudige inkeping genaamd “Mosca” of “Chanfle, waar de mond van de speler wordt aangepast, zodat de adem het geluidseffect produceert, daarom ook bekend als Flauta de Mosca, naast andere benamingen die variëren afhankelijk van de taal en plaats waar deze wordt gevonden. Wat betreft de afmetingen, variëren deze tussen 15 en 120 cm en het aantal klankgaten, afhankelijk van het type. De meest voorkomende Quena-fluit, met zes gaten aan de voorkant, één aan de achterkant en gestemd in G; wordt gebruikt als soloinstrument. (CERQUEIRA FILHO, Ilton José de. História da Flauta)