“Muziek is het begin en het einde van het universum. Alle acties en bewegingen in de zichtbare en onzichtbare wereld zijn muzikaal.” (Hazrat Inayat Khan, soefi-meester)

“De fluit is zo oud als de wereld.” (Oud gezegde van de Amerikaanse indianen)

Een onderzoek met als doel het genezende potentieel van muziek gespeeld op de Native American Flute te verkennen, bij diverse gevallen van diep trauma, presenteerde een interessant perspectief op fluiten, op de heilige muziek van oude volkeren en het diepe respect van deze volkeren voor de kennis die afkomstig is van voorouders en de subtiele onzichtbare werelden. Het onderzoek toonde aan dat er een onverklaard veld bestaat binnen deze voorouderlijke muzikaliteit, dat beslist lagen van het onderbewuste lijkt te beïnvloeden en helpt bij de behandeling van trauma’s en stoornissen die tijdens de kindertijd zijn ontstaan.

Deze trauma’s veroorzaken een stoornis die “dissociatie” wordt genoemd, waarbij het individu een staat van diepe ontkoppeling met de wereld om zich heen vertoont, zoals wanneer we zeggen ons “zweverig” te voelen met concentratieproblemen, angstig, maar waarbij deze stoornis een permanente toestand is die een heel leven kan duren en diverse symptomen kan veroorzaken zoals paniek, depressie, woede-uitbarstingen, nachtmerries en zelfs amnesie.

Genezing

In oude kosmologieën betekent genezing terugkeren naar heelheid. Het gaat erom de terugkeer naar harmonie te vergemakkelijken en de interne relatie in evenwicht te brengen, door deze relatie te verbinden met onze relatie met het geheel, met alles wat gezien kan worden en alles wat niet gezien kan worden: het individu (lichaam, emoties, gedachten en geest), de natuur en de kosmos zelf.

Muziek

Het geloof in de kracht van muziek is universeel. Muziek wordt geïdentificeerd met de overtuigingen over de schepping van de wereld en is door de eeuwen heen en in verschillende culturen gebruikt voor gebeden en genezingen in oude mystieke en inheemse tradities. Sjamanen, filosofen en mystici zien muziek als een harmoniserende, verenigende en genezende kracht. Het gebruik van muziek voor genezing kan worden teruggevoerd tot het begin van de geregistreerde geschiedenis.

Muziek en Trauma

Een verpleegster, Margaret Anderton, werkte aan het einde van de Eerste Wereldoorlog met gewonde Canadese soldaten. Ze beschreef de behandeling van “oorlogsneurose” met muziek. Ze stelde dat “herinneringen werden teruggebracht bij mannen die aan amnesie leden; acute tijdelijke krankzinnigheid werd geëlimineerd; verlamde spieren werden hersteld.” Ze beschreef een specifieke kapitein, “die de lucht in werd geslingerd en vervolgens werd bedolven onder het puin door de ontploffing van een bom en zich zelfs zijn eigen naam niet kon herinneren totdat de muziek hem herstelde”. Dit vroege werk werd uitgevoerd met veteranen die waarschijnlijk nu gediagnosticeerd zouden worden met Posttraumatische Stressstoornis, met symptomen van dissociatie.

Het was na de Tweede Wereldoorlog dat het therapeutische gebruik van muziek formeel “muziektherapie” werd genoemd. Het werd gebruikt om het trauma van gevechten te verwerken, met succes gebruikt bij het verminderen van depressie en het helpen bij het terugbrengen van gedissocieerde herinneringen

“Muziek is het diepste niet-chemische medicijn” (Oliver Sacks (1933 – 2013) – Neuroloog)

Muziek in Oude Spirituele en Inheemse Tradities

Om het belang van muziek in deze oude kosmologieën te beschrijven, is het belangrijk de verschillende overtuigingen en hun mythen over de schepping van de wereld te erkennen. Zo identificeren we het universele concept dat de wereld is ontstaan uit “geluid”.

“Eén Woord, en het hele Universum begon te bestaan.”
Granth Sahib (Heilige geschriften van het Indiase sikhisme)

“In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.”
Christelijke Bijbel

“En God zei ‘Er zij licht’ en er was licht”
Oude Joodse Testament

“Bijgevolg bracht hij met dat Woord, met dat Zijn, dit hele universum voort, alles wat bestaat.”
Hindoe Upanishads

Er zijn veel inheemse Amerikaanse stammen en daarom veel overtuigingen over de schepping. Toch bestaat in veel inheemse Amerikaanse tradities de overtuiging dat deze wereld “tot bestaan is gebracht door heilige liederen”. Tijdens de Hopi Fluitceremonie bestaan er liederen voor “noodsituaties” in de wereld. Wanneer de “noodliederen” worden gezongen, worden rietfluiten gebruikt. Het is belangrijk op te merken dat zowel de “heilige muziek” als de “fluit” met elkaar verbonden zijn in deze auspiciën ceremonie.

Vanaf het begin wordt geluid als heilig beschouwd en doordrenkt met speciale krachten. Alles is geschapen uit heilig geluid, alles is heilig, alles is levend en alles heeft een geest en zijn eigen geluid.

Natalie Curtis, die aan het einde van de 1800 eeuw inheemse Amerikaanse muziek bestudeerde, beschreef dat alle dingen een “ziel” hebben en alles zijn eigen geluid of muziek heeft.

Hazrat Khan, soefi-meester en mysticus, beschreef ook dat elke persoon zijn eigen geluid heeft. Mensen, zowel in fysieke vorm als in geest, zijn een geluid of een muziek.

Aangezien heilig geluid deel uitmaakt van de overtuigingen over de schepping van de wereld, en heilig geluid datgene is waaruit alle dingen zijn gemaakt, wordt begrepen dat heilig geluid genezing kan vergemakkelijken, door terugkeer naar evenwicht en harmonie van ons zijn, als een heilige eenheid met de planeet. Het geluid wordt de verenigende genezende kracht.

In de beschrijving van een Navajo-genezingsceremonie wordt een concept van Eenheid geïllustreerd:

“Fysieke en mentale ziekte is het resultaat van verstoring van de harmonie. Daarentegen is de genezing van de ziekte het herstellen van de harmonie van de patiënt. Dit is het doel van de Navajo-ceremonie – het zoeken naar behoud of herstel van harmonie” ––Bahti

De fluit werd in veel oude verhalen, legendes en tradities geassocieerd met magie, mysticisme en het vermogen tot transformatie. Het is gemakkelijk om te denken aan “De Rattenvanger van Hamelen”, de “Toverfluit” van Mozart, Krishna en zijn fluit. Het vermogen van de fluit om trance op te wekken of bewustzijnsstaten te veranderen werd beschreven door Plato en Aristoteles. Botfluiten en fluitjes werden ontdekt in de tempel van Apollo in Delphi en Apollo wordt beschouwd als een god van muziek en een god van genezing.

Er is een oud inheems Amerikaans gezegde dat luidt: “Er is altijd een fluit geweest, net zoals er altijd jongeren zijn geweest. De fluit is zo oud als de wereld”. Archeologische vondsten kunnen dit gezegde ondersteunen, want tot op de dag van vandaag is de fluit gedocumenteerd als het oudste ontdekte instrument.

Er is een bekend beeld van een gebochelde fluitspeler afgebeeld in oude rotskunst van Noord-Amerika. Dit beeld werd beschreven als de “regenpriester”, “godheid” en “sjamaan”. Al deze wezens worden geïdentificeerd als hebbende bovennatuurlijke vermogens.

In mythe, legende en praktijk wordt de Indiaanse fluit beschreven in termen van heilig, genezing, transformatie en liefde. In een Dakota-legende werd de fluit aan mensen gebracht door de bovennatuurlijke “Elk People”. Hij was “doordrenkt met de geluiden en de kracht van alle levende dingen …” en drukte “het goddelijke mysterie en de schoonheid van liefde” uit.

De Native American Flute is een uniek muziekinstrument, volgens de legende het oudste. Het is doordrenkt in de oude inheemse en mystieke spirituele tradities; de overtuigingen verbinden de fluit met de kracht van heilige muziek. Het zijn deze liederen, deze gebeden, die worden gebruikt om het delicate evenwicht van harmonie te behouden en te herstellen wanneer het uit balans raakt. Genezen met “liederen” en gebeden is iets zo omvattend als de kosmos en ogenschijnlijk zo beperkt als een individu in harmonie houden.

Het Onderzoek

Dit onderzoek werd uitgevoerd met volwassenen ouder dan 18 jaar, zowel mannen als vrouwen. Eén groep vertoonde verschillende soorten dissociatieve trauma’s en de andere groep bestond uit volwassenen zonder trauma’s. Voor beide groepen werden tests uitgevoerd met een specifieke heilige muziek gespeeld op de Inheemse Fluit en een andere “placebo” new age-muziek.

VERKREGEN RESULTATEN (Reacties van deelnemers bij het horen van de inheemse fluit)

“Het leek alsof ik vloog …”

“Het bracht me naar het bos …”

“… bond alles samen.”

“Hoe kunnen mensen zich zo voelen? Ik wou dat ik dit had in plaats van Xanax … ik voel me zo goed. Het leek op het gevoel van toen ik morfine nam… hemel … iets volkomen vredigs. Het moet zijn zoals wanneer mensen sterven.”

Een deelneemster met een Dissociatieve Stoornis beschreef terugkerende en verontrustende dromen over beren die haar achtervolgden. Tijdens de ervaring beschreef ze dat terwijl ze naar de fluitmuziek luisterde, de beren haar opnieuw begonnen te achtervolgen en ze rende, maar deze keer haalden ze haar in. Ze verklaarde haar verbazing en blijdschap dat toen ze haar pakten, ze haar vasthielden en beschermden.

Sjamanistische Kenmerken Geïdentificeerd in het Onderzoek

Er zijn vier kenmerken van het werk dat via sjamanisme wordt uitgevoerd, zoals beschreven in het academische werk van Eliade.

Reis
Verbinding met de natuur
Relatie met de Geest
Ruimte-tijd fenomenen

De verkregen reacties van de geanalyseerde deelnemers met betrekking tot de sjamanistische kenmerken:

Reis:

“Het was alsof ik op een reis was …”

“Het bracht me ’s nachts naar het bos. Ik had dieren die me beschermden …”

Verbinding met de Natuur:

“Ik was in de natuur, ik was van de natuur, als een deel ervan, … een boom”.

“Ik stond in contact met de natuur, de lucht, de wind, als een oproeping van al die dingen”. “Alsof ik een wolf was die naar de maan huilde.”

Gerelateerd aan de Geest:

“… Ik voelde me spiritueel geraakt.”

“… Het leek een oproep voor een ceremonie.”

Een deelneemster met een dissociatieve stoornis meldde de woorden te hebben gehoord “Kom naar huis, kom naar huis” en “Het is veilig … dan kan het lichaam vrede voelen”. Toen haar werd gevraagd: “Wat gelooft u dat het is: kom naar huis?” Antwoordde ze: “Het ging over mijn ziel … dat die naar huis zou terugkeren.”

Ruimte-tijd fenomenen:

Een deelneemster uit de groep deelnemers zonder trauma’s meldde te zijn teruggekeerd naar een leven dat honderdvijftig jaar geleden in Afrika werd geleefd, tijdens de begrafenis van haar moeder. Deze deelneemster leek een Afro-Amerikaanse afkomst te hebben, hoewel ze zei nooit in Afrika te zijn geweest. Ze beschreef de fluitmuziek als “ceremonieel” en hoe de ervaring “prachtig” was. Ze herhaalde hoe “ceremonieel” vredig en mooi het was.

Antropologische Correlaten

Er lijkt een antropologische parallel te bestaan in het concept van “zielverlies”, aanwezig in verschillende inheemse culturen wereldwijd, met de dissociatiestoornis gerelateerd aan trauma. Voor de inheemse cultuur kan het verlies van de ziel gedeeltelijk of totaal zijn. In de psychologie wordt dit beschreven als het verlies van geheugen, affect of het gevoel van persoonlijke identiteit. In inheemse culturen wordt het proces om opnieuw verbinding te maken met jezelf vaak ondersteund door een sjamaan, in praktijken van zielsredding.

Sjamanisme, beschouwd als een van de oudste vormen van genezing, blijft “geluiden” en “muziek” gebruiken om te communiceren en toegang te krijgen tot de wereld van de geesten, en dit soort gebruik van muziek voor genezing wordt vandaag de dag nog steeds beoefend in verschillende tribale en niet-technologische samenlevingen over de hele wereld.

Het Belang van de Musicus

Hoe significant is de fluitspeler? Een aanzienlijk aantal deelnemers aan het onderzoek meldde eerder andere Native American Flute-muziek te hebben gehoord, en beschreef dat deze specifieke muziek hen anders beïnvloedde, actiever. De mate van het genezingseffect heeft iets te maken met de fluitspeler, zijn houding en intentie; het lijkt iets te zijn dat verder gaat dan techniek en vaardigheid om te spelen. Ander vergelijkend onderzoek zal helpen bij deze bepaling.

Hazrat Khan, een soefi-mysticus, schreef over de invloed en kenmerken van heilige muziek. Hij schreef ook over musici. “Het effect van muziek hangt niet alleen af van de bekwaamheid, maar ook van de evolutie van de uitvoerder. Het effect op de luisteraar is in overeenstemming met zijn kennis en evolutie; om deze reden verschilt de waarde van muziek bij elk individu.”

Conclusie

Er zijn significante etnomusicologische implicaties van het onderzoek die verder moeten worden onderzocht. Maar via deze experimentatie werd geïdentificeerd dat door middel van wat kan worden gekwalificeerd als sjamanistisch of heilig geluid, een terugkeer naar heelheid (dat wil zeggen, onderlinge verbondenheid) kan worden versterkt door het ervaren van verschillende staten van bewustzijnsuitbreiding. De zoektocht naar heelheid kan worden begeleid door een psycholoog of via het zoeken naar subtielere paden. Geluid raakt diep, gaat veel verder dan woorden en intellect. Door heel deze studie van muziek en voorouderlijke fluiten kan het conceptuele paradigma van de dissociatieve stoornis worden uitgebreid en begrepen, niet alleen als een psychologische oriëntatie, maar ook als een spirituele ontregeling binnen een transcultureel wereldbeeld. Dissociatie, de menselijke geest, de concepten van spiritualiteit en bewustzijn kunnen beginnen te worden verkend en begrepen op manieren die tot dan toe onvoorzien waren, door middel van geluid.