Shakuhachi 2.1 - Bamboefluit zonder wortel in Shakuhachi-stijl - B Bas

De shakuhachi is een fluit gestemd in een pentatonische toonladder (5 noten). Door middel van verschillende vingerzettingen – halve en kwartgaten – en door de hoek van het mondstuk tegen de lip te controleren, kunnen alle twaalf tonen van de westerse chromatische toonladder worden geproduceerd. Het mondstuk bestaat uit een schuine blaasrand waarvan het ontwerp uniek is, omdat het de musicus in staat stelt de geproduceerde toon te controleren door de hoek waaronder de fluit wordt geblazen te veranderen. Dit levert op zijn beurt een delicate verandering van intonatie op – een zwelling of buiging van noten die kenmerkend is voor traditionele muziek. Veranderingen in de embouchure, de intensiteit van de adem en gekruiste vingerzettingen stellen de musicus in staat een grote verscheidenheid aan subtiele en verbazingwekkende klanken te creëren. Het timbre van het instrument is zacht in de lage tonen, hoewel het eveneens in staat is hoge, doordringende en blazerige tonen in de midden- en hoge registers te produceren. Er kan weinig over het geluid van de shakuhachi worden gezegd zonder eerst het angstaanjagend mooie spel ervan te horen. Met dit in gedachten concludeerde de vooraanstaande ethnomusicoloog Fumio Koizumi: “Vanwege de religieuze oorsprong van zijn muziek leidt het geluid van de bamboefluit de geest rechtstreeks naar spiritueel denken. Zo kan een enkele toon van de shakuhachi iemand soms naar de wereld van Nirvana leiden.”

De traditionele Japanse muziek die op dit instrument wordt gespeeld, weerspiegelt de vele stemmen van de natuur. Zacht en warm, de zomerregen. Versleten en stormachtig, de herfstbries door de bamboes. Schril, als de kreet van een wilde eend met de winter op haar hielen. Rustig en zoet, als een bergmeer gevoed door het smeltwater van het vroege voorjaar.

Honkyoku, de “oorspronkelijke muziek” van de shakuhachi, vertegenwoordigt een van de belangrijkste genres van de traditionele Japanse muziek. De naam van het instrument is afgeleid van een oud meetsysteem, waarbij shakuhachi een verbastering is van i shaku ha sun, wat letterlijk 1,8 voet betekent, de lengte van de klassieke fluit. Instrumenten die in grootte variëren van 1,3′ tot 2,4′ worden gebruikt in concerten en fluiten tot 3,2′, hoewel minder gebruikelijk, worden ook bespeeld.

(Bron: www.shakuhachi.com)